Αν κάποιος θα έπρεπε να εκδώσει το «Εγχειρίδιο της μετουσίωσης μιας δικαιολογημένης διαμαρτυρίας αγανακτισμένων πολιτών σε απόπειρα εμπρησμού του κέντρου μιας πρωτεύουσας», θα έπρεπε, το δίχως άλλο, να είναι τουλάχιστον Έλληνας. Τα γεγονότα της 12ης Φεβρουαρίου θα μπορούσαν να...
χαρακτηριστούν τουλάχιστον αναμενόμενα, λαμβάνοντας υπόψη την τροπή που παίρνουν γενικότερα αντίστοιχες ενέργειες στη χώρα μας –και όχι μόνο. Η ψήφιση του νέου μνημονίου, φαντάζει σε όλους εμάς σχοινί κρεμάμενο και έτοιμο να σφίξει το λαιμό καθενός από μας ξεχωριστά με αποτέλεσμα να ξεχυθούν στους δρόμους άνθρωποι που ίσως ποτέ στο παρελθόν δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να βγουν για να διεκδικήσουν με αυτό το μέσο, τα δικαιώματά τους. Το θέμα είναι, πως, όπως πάντα, μια μικρή ομάδα ανθρώπων κατόρθωσε να καταστρέψει τη συλλογική αυτή κίνηση, με σειρά εμπρηστικών και άλλων επιθέσεων, άνευ προηγουμένου. Δεν θέλω να πιστέψω πως στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία, που θεμελιώθηκε ο διάλογος και η παρρησία του λόγου, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν πως καίγοντας μια τράπεζα θα λύσουν κάποιο πρόβλημα. Αρνούμαι καν, να το δω σα συμβολική κίνηση. Και εν τέλει, μήπως γενικότερα αυτός ο τρόπος διαμαρτυρίας είναι αναχρονιστικός και παρωχημένος; Μπαίνοντας στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, με την ανάπτυξη της τεχνολογίας και την άνθηση του διαδικτύου στο ζενίθ της, νομίζεις πως θα αλλάξει κάτι φωνάζοντας συνθήματα έξω από τα «Παλαιά Ανάκτορα»; Δεν είσαι ο ήρωας που περιμένει εδώ και δεκαετίες η Bonnie Tyler και σίγουρα δεν ανήκεις στη λεγεώνα των υπερηρώων. Οπότε, ξεκόλλα κι αντί να σπαταλάς την ενέργειά σου γκαρίζοντας σε τριακόσιους βαρήκοους μπουρτζόβλαχους που η αντιληπτική τους ικανότητα και νοημοσύνη περιορίζεται στην ανάγνωση προσχεδιασμένων λόγων, κοίτα να διαβάσεις κανένα βιβλίο, να ξεστραβωθείς, για να καταλαβαίνεις τουλάχιστον τι σου γίνεται. Η αληθινή επανάσταση, βρίσκεται στο συνδυασμό της βαθύτερης και ουσιαστικής γνώσης με την εκμετάλλευση της πληθώρας τεχνολογικών επιτευγμάτων που έχουμε στη διάθεσή μας, αλλά και αυτής που μπορούμε δυνητικά να δημιουργήσουμε. Καλή μας τύχη!

Από το ecogreens-gr.org

Απόπειρα αμφισβήτησης της παιδαγωγικής αυτονομίας των εκπαιδευτικών αποτελεί η αγωγή βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ. εναντίον της Ο.Λ.Μ.Ε. και της Ε.Λ.Μ.Ε. Σερρών
Αγωγή κατέθεσε εναντίον της ΟΛΜΕ και της ΕΛΜΕ Σερρών, ο βουλευτής Σερρών του ΛΑΟΣ κ. Ηλίας Πολατίδης ζητώντας να...
καταδικαστούν τα προεδρεία των Δ.Σ. ΟΛΜΕ και ΕΛΜΕ.
Η αγωγή γίνεται γιατί με ανακοίνωσή τους η ΟΛΜΕ και η ΕΛΜΕ Σερρών εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην απαίτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ (και του προέδρου της ΝΕ Σερρών του κόμματός του), να κληθεί καθηγήτρια του 3ου Γυμνασίου Σερρών να δώσει εξηγήσεις σε αυτούς και τον Διευθυντή της, για το περιεχόμενο της διδασκαλίας της στο θέμα του ρατσισμού.
Ο παραπάνω βουλευτής κατέθεσε αγωγή που εκδικάζεται σήμερα (6/2/2012) στο Πρωτοδικείο Σερρών, ζητώντας να καταδικαστούν ο πρώην πρόεδρος της ΟΛΜΕ Κώστας Μανιάτης, ο πρώην Γεν. Γραμματέας του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, Θέμης Κοτσιφάκης και οι τότε Αντιπρόεδρος και Γεν. γραμματέας της ΕΛΜΕ Σερρών, Κων. Ψαθάς και Σταυρούλα Σάββα, αντίστοιχα, σε πρόστιμο 50.000 Ευρώ ο καθένας, προσωπική κράτηση 6 μηνών, γραπτή δήλωση μετάνοιας για τις πράξεις τους κ.α.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε αντίθετοι με οποιαδήποτε έξωθεν παρέμβαση στην εκπαιδευτική διαδικασία και σε οποιαδήποτε προσπάθειά αμφισβήτησης της παιδαγωγικής αυτονομίας των εκπαιδευτικών.
Με την παρέμβαση και την αγωγή του βουλευτή του ΛΑΟΣ επιχειρείται η ποινικοποίηση της έκφρασης γνώμης και της συνδικαλιστικής δράσης.

Η Θεματική Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα 

Από το ecogreens-crete.blogspot.com

Η σημερινή κατάσταση στη χώρα μας, με τη χρεοκοπία του κράτους, τα μνημόνια και την οικονομική κατοχή από την «τρόικα» έχουν οδηγήσει στη γενικευμένη λαϊκή αγανάκτηση και καταδίκη της «διαφθοράς» των πολιτικών. Βέβαια, ο περισσότερος κόσμος δεν έχει πλήρη εικόνα τι σημαίνει «διαφθορά» στο ελληνική κράτος, ούτε πώς ακριβώς λειτουργεί. Επίσης δεν συνειδητοποιεί το...
πώς αυτή η κατάσταση δεν είναι μόνο απαράδεκτη από πολιτική και ηθική άποψη (κάποιοι «τρώνε λεφτά» ενώ δε θα έπρεπε) αλλά επίσης υπονομεύει σε μόνιμη βάση την εφαρμογή μέτρων και ρυθμίσεων που είναι στοιχειώδη σε μια σύγχρονη κοινωνία για λόγους δικαιοσύνης, προστασίας του φυσικού πλούτου, οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας.
Κλασικά παραδείγματα τα κτηματολόγια, το δασολόγιο και τα χωροταξικά σχέδια, ελάχιστα από τα οποία έχουν θεσμοθετηθεί. Επίσης η εφαρμογή σχεδίων διαχείρισης των προστατευομένων περιοχών. Η έλλειψή τους δημιουργεί μεγάλες εντάσεις, συγκρούσεις, ανεξέλεγκτες καταστάσεις, υποβάθμιση περιοχών. Όμως βολεύει τους διεφθαρμένους πολιτικούς και τους επιτήδειους αετονύχηδες. Οι πολιτικοί μπορούν, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει καθόλου, ή υπάρχει ένα ασαφές νομοθετικό πλαίσιο να «κάνουν τα χατίρια» των «κολλητών» - συχνά βέβαια παρατυπώντας, παραποιώντας στοιχεία ή πιέζοντας στελέχη των δημοσίων υπηρεσιών να παρατυπήσουν ή να παρανομήσουν.
Ο (προ «Καλλικράτη») Δήμος Ινναχωρίου Χανίων έχει ένα «καυτό» χωροταξικό σχέδιο: To 60% της έκτασής του περιλαμβάνεται σε περιοχή ευρωπαϊκού δικτύου «Natura 2000» (Χρυσοσκαλίτισσα, Ελαφονήσι και η απέναντι ακτή) και σε Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα πουλιά. Πρέπει να συνδυαστεί η ανάγκη για προστασία των φυσικών οικοσυστημάτων (που μεγάλο μέρος τους είναι ακτές με μεγάλη τουριστική κίνηση) και του τοπίου με μια λογική οικονομική εκμετάλλευσή τους.
Το ενδιαφέρον με το χωροταξικό αυτό σχέδιο (ΣΧΟΟΑΠ: Σχέδιο Χωρικής & Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης) του Ινναχωρίου είναι πως, ενώ προωθεί ήπιες χρήσεις γης (κυρίως αγροτικές και τουριστικές) που συνάδουν με την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη της περιοχής «Natura 2000» που αναφέρθηκε παραπάνω, έγινε αποδεκτό -μετά από πολλές δημόσιες διαβουλεύσεις- τόσο από τις οικολογικές οργανώσεις όσο και από την τοπική κοινωνία. Χαρακτηριστικό είναι πως το (προ «Καλλικράτη») δημοτικό συμβούλιο το ψήφισε και το υπερασπίστηκε ομόφωνα, ανεξάρτητα από προσωπικές ή παραταξιακές αντιθέσεις.
Αυτό όμως ενοχλεί. Ενοχλεί αυτούς που θέλουν να κάνουν λατομεία εξόρυξης γύψου με χρήση εκρηκτικών (παλιότερα υπήρχαν παράνομες εκμεταλλεύσεις στην περιοχή που προκάλεσαν μεγάλη αισθητική, περιβαλλοντική και αγροτική υποβάθμιση στην περιοχή «Στόμιο»- «Προφήτης Ηλίας» δίπλα στη Χρυσοσκαλίτισσα). Ενοχλεί τους ιδιοκτήτες εκτάσεων κοντά στην ακτή του Ελαφονησιού, που επιδιώκουν -χρόνια τώρα- να χτίσουν θηριώδη ξενοδοχεία πάνω στο κύμα. Ενοχλεί τη «μαφία της παραλίας» που θέλει να απομυζά ανεξέλεγκτα τους επισκέπτες στην παραλία του Ελαφονησιού.
Γι' αυτό το ΣΧΟΟΑΠ Ινναχωρίου μένει ως τώρα στα συρτάρια, με μεθοδεύσεις του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Αυτοδιοίκησης Κρήτης Αθ. Καρούντζου, που έχει εκτεθεί -μεταξύ άλλων- και από την απροκάλυπτη υποστήριξή του στη δημιουργία λατομικής ζώνης γύψου στην περιοχή (που το ΣΧΟΟΑΠ δεν προβλέπει).
Το θέμα ξανάρχεται στην επικαιρότητα με τη νέα προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων γεγονότων στην περιοχή, καθώς, παράτυπα, έχει προωθηθεί στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Αιρετής Περιφέρειας αίτηση να γνωματεύσει για Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων για γυψορυχείο 270 στρεμμάτων στο Στόμιο. Η επιτροπή συνεδριάζει αύριο Τετάρτη στο Ηράκλειο.
Ως Οικολόγοι Πράσινοι καλούμε άμεσα τα μέλη της Επιτροπής να προωθήσουν το θέμα του λατομείου να συζητηθεί στην ολομέλεια του Περιφερειακού Συμβουλίου, για να αναδειχτεί η σοβαρότητά του. Επίσης απαιτούμε να υπογραφεί άμεσα το σχέδιο του ΣΧΟΟΑΠ Ινναχωρίου που έχει τη σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας και να προωθηθεί στο ΥΠΕΚΑ, που θα πάρει την τελική απόφαση για τη θεσμοθέτησή του.
Η υπόθεση του ΣΧΟΟΑΠ Ινναχωρίου εκφράζει ανάγλυφα τη διαφθορά και την κακοδιοίκηση του ελληνικού κομματικού-πελατειακού κράτους. Φτάνει πια!

Του Κώστα Γιαννακίδη

Γράφει Δρ. Ευαγγελία Ε. Γκόλια

Από το banksnews.gr

Μετά την έγκριση του δεύτερου μνημονίου συντριπτικής λιτότητας από το ελληνικό Κοινοβούλιο, η μπάλα είναι ξανά στις Βρυξέλλες όπου η ομάδα διαπραγμάτευσης για τη δεύτερη ελληνική διάσωση συνεδρίασε χτες για την επεξεργασία των βασικών στοιχείων της νέας δανειακής συμφωνίας της Ελλάδας και της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους χωρίς να γίνουν ανακοινώσεις. Κύριο θέμα των διαβουλεύσεων ήταν η εξέταση των τρόπων με τους οποίους οι επίσημοι πιστωτές, δηλαδή τα κράτη της Ευρωζώνης και οι κεντρικές τράπεζες, μπορούν να συμβάλουν στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Το αποτέλεσμα των συζητήσεων επρόκειτο να...
υποβληθεί στο Eurogroup που θα συγκαλούνταν απόψε για να δώσει την τελική έγκριση του στο ελληνικό πακέτο, αλλά που τελικά πήρε αναβολή ως την επόμενη Δευτέρα και θα αντικατασταθεί με μια τηλεδιάσκεψη.
Χτες το πρωί ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης Όλι Ρεν δήλωσε ότι η ψήφος του ελληνικού Κοινοβουλίου ήταν ένα ‘κρίσιμο βήμα’, πρόσθεσε ωστόσο ότι πρέπει να ικανοποιηθούν δύο ακόμη προϋποθέσεις προκειμένου να συνεδριάσει το Eurogroup και να δώσει την τελική του συγκατάθεση. Πρώτον, να προσδιοριστεί από πού θα γίνουν οι περικοπές των 325 εκατ. ευρώ που είχαν παραμείνει σε εκκρεμότητα και δεύτερον να δοθούν ξεκάθαρες διασφαλίσεις από τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων πριν την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας.
Η εκκρεμότητα των 325 εκατ. ευρώ λύθηκε εν τέλει χτες το βράδυ, με την ανακοίνωση ότι το ποσό αυτό θα εξοικονομηθεί με ψαλίδι κατά 20% στις κύριες συντάξεις των ΔΕΚΟ και των τραπεζών για ποσά άνω των 1.200 ευρώ, 7% στο συνολικό ποσό των συντάξεων του ΝΑΤ και 15% μεσοσταθμικά σε όλες τις επικουρικές.
Ως προς το θέμα των δεσμεύσεων των πολιτικών αρχηγών δεν υπήρξε κάτι νεότερο. Στόχος του αιτήματος αυτού, που υποστηρίζεται πρωτίστως από τη Γερμανία, είναι να δεθούν τα χέρια των Ελλήνων πολιτικών πριν τις εκλογές του Απριλίου. Ο μεγάλος φόβος αφορά τη στάση του Αντώνη Σαμαρά, που ακόμη και την Κυριακή όπου εμφανίστηκε στη Βουλή μεταμορφωμένος σε λάβρο προασπιστή του μνημονίου και διέγραψε όσους βουλευτές του δεν το ψήφισαν, υποσχέθηκε επαναδιαπραγμάτευση. «Θέλω να μην πηδήξουμε στο κενό σήμερα για να αγοράσουμε χρόνο, να εξομαλύνουμε την κατάσταση και να πάμε σε εκλογές αύριο», ήταν το επιχείρημα Σαμαρά. «Γι’ αυτό σας ζητώ να υπερψηφίσετε τη νέα δανειακή σύμβαση σήμερα για να έχουμε τη δυνατότητα να διαπραγματευτούμε αύριο και να αλλάξουμε την σημερινή πολιτική που μας επιβλήθηκε». Για να προκαλέσει βεβαίως την άμεση αντίδραση της Γερμανίδας καγκελαρίου Αγγέλα Μέρκελ που τη Δευτέρα το πρωί τόνισε ότι «καμία αλλαγή στο ελληνικό πρόγραμμα δεν μπορεί να συμβεί και δεν θα συμβεί».
Η κρίσιμη ερώτηση στην οποία έπρεπε να δώσουν απαντήσεις οι χτεσινές συνομιλίες στις Βρυξέλλες είναι το αν θα αλλάξει ο στόχος περιορισμού του ελληνικού χρέους ως το 2020 που είχαν θέσει οι ηγέτες της Ευρωζώνης τον Οκτώβριο. Ο στόχος του Οκτωβρίου – που δεδομένου του μεγέθους της ελληνικής ύφεσης είναι εντελώς ανέφικτος – ήταν ο περιορισμός του ελληνικού χρέους από το 160% του ΑΕΠ όπου βρίσκεται σήμερα σε περίπου 120% του ΑΕΠ ως το 2020. Σύμφωνα με διαρροές στην εφημερίδα Wall Street Journal ένα σενάριο που εξετάζεται είναι ο στόχος να αυξηθεί έως το 125%. Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει να βοηθήσουν τόσο οι κυβερνήσεις όσο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οπότε το θέμα είναι πώς ακριβώς.
Η πρόταση που ήταν χτες στο τραπέζι προέβλεπε ότι τα κράτη θα δεχτούν να μειώσουν κι άλλο το επιτόκιο των διακρατικών δανείων που έχουν χορηγήσει στην Ελλάδα στα πλαίσια της πρώτης συμφωνίας διάσωσης το Μάιο του 2010 και ότι η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες θα αποδεχτούν τα ελληνικά ομόλογα που κατέχουν να τα αποπληρωθούν χαμηλότερα της ονομαστικής τους αξίας. Το επιτόκιο των δανείων της πρώτης διάσωσης της Ελλάδας έχει ήδη μειωθεί μια φορά και σήμερα βρίσκεται στο 3% για τα πρώτα τρία χρόνια και στο 4% για τη συνέχεια.
Στο τραπέζι έχει κατατεθεί επίσης πρόταση για μια κίνηση που ενδέχεται να περιπλέξει την ανταλλαγή των ομολόγων του ιδιωτικού τομέα, το λεγόμενο PSI. Όπως θυμόμαστε, ένας βασικός όρος του PSI ήταν ότι οι επενδυτές που θα συμμετέχουν στην ανταλλαγή θα λάβουν νέους ελληνικούς τίτλους με τη μισή ονομαστική αξία και μεγάλη διάρκεια αποπληρωμής αλλά και 30 δις ευρώ μετρητά ή βραχυπρόθεσμα ομόλογα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας – για να χρυσωθεί το πικρό χάπι των ζημιών τους. Οι κυβερνήσεις εξετάζουν λοιπόν το ενδεχόμενο να περιορίσουν τα μετρητά προς τον ιδιωτικό τομέα και να χρησιμοποιήσουν τα επιπλέον αυτά χρήματα προκειμένου να κλείσει το χρηματοδοτικό κενό της ελληνικής κυβέρνησης για τα επόμενα 8 χρόνια. Κάτι τέτοιο ωστόσο θα ήταν επικίνδυνο, επισημαίνουν ορισμένοι, καθώς μπορεί να αποθαρρύνει τη συμμετοχή των επενδυτών στην ανταλλαγή των ελληνικών τίτλων και να υπονομεύσει το στόχο της Ευρώπης που θέλει η ανταλλαγή των ελληνικών τίτλων να χαρακτηριστεί ως εθελοντική.
Τέλος, το σύστημα των κεντρικών τραπεζών της Ευρωζώνης μπορεί να συμμετέχει με δύο τρόπους. Πρώτον, σε ό,τι αφορά την ΕΚΤ, είναι γνωστό ότι έχει αγοράσει ελληνικά ομόλογα ονομαστικής αξίας ύψους 50 δις ευρώ στις δευτερογενείς αγορές με μεγάλη έκπτωση. Η βασική ιδέα είναι να παραιτηθεί η ΕΚΤ από τα κέρδη που θα είχε αν κρατούσε τα ομόλογα ως τη λήξη τους και τα αποπληρώνονταν στο ακέραιο και να ‘μοιράσει’ τα κέρδη στις εθνικές κυβερνήσεις, οι οποίες θα παραιτηθούν αυτών υπέρ της Ελλάδας ώστε να μειωθεί έτσι το ελληνικό χρέος. Με τον τρόπο αυτό η ΕΚΤ θα έχει συμβάλλει στη μείωση του ελληνικού χρέους κατά άλλα 12 δις ευρώ, χωρίς να έχει παραβιάσει τον κανόνα που της απαγορεύει να χρηματοδοτεί κράτη.
Δεύτερον, σε ό,τι αφορά τις εθνικές κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης, αυτές κατέχουν στα επενδυτικά χαρτοφυλάκιά τους ελληνικούς τίτλους ύψους 12 δις ευρώ και μπορούν κάλλιστα να δεχτούν ζημιές γι’ αυτούς τους τίτλους – χωρίς να παραβιάσουν κανένα ευρωπαϊκό κανόνα.

Από το sofokleous10.gr

Το ζήτημα της διάσωσης της Ελλάδας θέτει πολιτικά και τεχνικά προβλήματα. Πολιτικά, διότι τα ευρωπαϊκά κράτη από τη μια δεν εμπιστεύονται πλέον την Ελλάδα κι από την άλλη αρχίζουν να αναρωτιούνται μήπως τυχόν χρεοκοπία της χώρας τελικά δεν θα ήταν και τόσο καταστροφική όσο προεξοφλείται.
Τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους προς την Ελλάδα διότι εδώ και δύο-τρεις μήνες, αμέσως μετά το σχηματισμό της, η κυβέρνηση Παπαδήμου σταμάτησε τις μεταρρυθμίσεις και τα μέτρα λιτότητας, αν και...
υποτίθεται πως αποστολή της ήταν η διάσωση της χώρας. Δίδεται η αίσθηση πως τα ελληνικά κόμματα έχουν την εντύπωση πως η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) δεν πρόκειται να αφήσει τη χώρα να χρεοκοπήσει σε καμία περίπτωση, φοβούμενη πως κάτι τέτοιο θα συμπαρέσυρε την Ιταλία και την Ισπανία, και άρα δε χρειάζεται να εντείνουν τα μέτρα λιτότητας που τα καθιστούν αντιπαθή στην κοινή γνώμη, την ίδια ώρα που οι εκλογές έχουν προγραμματισθεί για τον επόμενο Απρίλιο. Λόγω της χαλάρωσης των ελληνικών προσπαθειών, παρατηρούμε στις Βρυξέλλες μια αυθεντική διάθεση να τιμωρηθούν οι Έλληνες για τα σφάλματα του παρελθόντος τους.
Λοιπόν, θα ήταν πράγματι τόσο καταστροφική τυχόν χρεοκοπία της Ελλάδας; Μεταξύ Αυγούστου και Δεκεμβρίου, όταν η κρίση φαινόταν να πλήττει την Ιταλία και την Ισπανία μετατρεπόμενη σε συστημική, οι Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν πανικοβληθεί. Από τον Ιανουάριο όμως, μετά την απόφαση της «ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας» (ΕΚΤ) να πλημμυρίσει με ρευστότητα τις ευρωπαϊκές τράπεζες, η Ιταλία τα πάει πολύ καλύτερα· η διαφορά μεταξύ του ιταλικού και του γερμανικού επιτοκίου δανεισμού μειώθηκε από τις 600 στις 350 μονάδες, και η κυβέρνηση Μόντι (Monti) ψήφισε μια σειρά από μέτρα λιτότητας και απελευθέρωσης της οικονομίας -και σήμερα ασχολείται με την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας. Η κατάσταση στην Ιταλία φαίνεται να εξομαλύνεται. Ενώ λοιπόν ορισμένοι θεωρούν πως δε πρέπει να εγκαταλειφθεί η Ελλάδα προκειμένου να μην επεκταθεί η κρίση στην υπόλοιπη ευρωζώνη, άλλοι πιστεύουν πως οι αγορές έχουν κατανοήσει πλήρως πως η Ελλάδα είναι μια ξεχωριστή περίπτωση κι έχει πολύ διαφορετικά βασικά οικονομικά δεδομένα από την Ιταλία και την Ισπανία. Συμπέρασμα: οι Έλληνες οφείλουν να πληρώσουν τις παλιές αμαρτίες τους.
Στις πολιτικές αυτές δυσκολίες προστίθενται κι άλλες, πιο «τεχνικές». Οι υπουργοί οικονομικών θεωρούν ανεπαρκή τα μέτρα λιτότητας που έχει λάβει η Ελλάδα. Το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσής της (που προέβλεπε «κούρεμα» της τάξης του 50% για τα ελληνικά χρεόγραφα που βρίσκονται στην κατοχή ιδιωτών επενδυτών) έχει πια ξεπεραστεί από τα γεγονότα. Σήμερα, στις διαπραγματεύσεις μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και τους ιδιώτες κατόχους ελληνικών χρεογράφων, ζητιέται από τους τελευταίους να χάσουν ως και 72% της ονομαστικής αξίας των χρεογράφων που κατέχουν. Αυτή η «απώλεια» επιπλέον πρέπει να γίνει εθελούσια, διότι αλλιώς οι αξιολογικοί οίκοι θα κηρύξουν χρεοκοπημένη την Ελλάδα με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των ασφαλίστρων διακινδύνευσης CDS, για πρώτη φορά στην ιστορία της διαχείρισης εθνικού χρέους, μια πρεμιέρα γεμάτη αβεβαιότητες. Οι ιδιώτες επενδυτές ζητούν άρα από τα κράτη και κυρίως την ΕΚΤ να επωμισθούν κι εκείνοι μέρος της ζημίας τους, πράγμα που η ΕΚΤ αρνιέται πεισματικά, διότι δε θέλει να κατηγορηθεί από το Βερολίνο πως συμμετέχει στο ελληνικό χρέος.
Επιπροσθέτως, το σχέδιο βοήθειας που προέβλεπε να χορηγηθούν στην Ελλάδα 130δις ευρώ ώστε το δημόσιο χρέος της να φθάσει στα «βιώσιμα» επίπεδα του 120% επί του ΑΕΠ ως το 2020, φαίνεται να μην είναι επαρκές και ήδη μιλούμε για βοήθεια ύψους 145, ακόμα και 150 δις ευρώ. Ευρισκόμενες απέναντι σε αυτήν την κατάσταση και την κωλυσιεργία της ελληνικής κυβέρνησης, τα κράτη-μέλη της ΕΕ, η «ευρωπαϊκή επιτροπή» (Κομισιόν) και το «διεθνές νομισματικό ταμείο» (ΔΝΤ) ζητούνε νέα μέτρα λιτότητας, εκτιμώντας πως το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι πως έχει χάσει τη μάχη της ανταγωνιστικότητας. Η κατάσταση άρα είναι αρκετά σύνθετη.
Τελικά θα βρεθεί μια λύση, αλλά κατά πόσον θα εφαρμοστεί από την ελληνική κυβέρνηση ή θα πείσει τις αγορές και την κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών κρατών; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά. Το μόνο σίγουρο είναι πως μετά την μεγάλη βελτίωση της ευρωπαϊκής οικονομίας από τον Ιανουάριο, καλώς ή κακώς η πτώχευση της Ελλάδας προκαλεί πολύ λιγότερο φόβο.